Elien Bulcke, Menen

Ik ben een jongedame van bijna 30 jaar. Ik woon al 9 jaar zelfstandig met ondersteuning van ADO Icarus. De ideale oplossing voor mijn zorgvraag die hoofdzakelijk niet-planbare zaken zijn. Niet alles valt op te lossen met hulpmiddelen of reguliere diensten. Wanneer gaan ze dat eens snappen???

En nee, ik ben geen persoon die in een instelling hoort. Alle opgebouwde zaken zouden allemaal wegvallen (zoals werk in normale circuit dus ook een verlies voor die werkgever en de maatschappij). Al mijn moeite en doorzetting om zo ‘normaal’ mogelijk te leven is dan voor niks geweest… Ik mag er niet aan denken.

En persoonlijk assistentie, tja, waar ga je zo’n ‘zotten’ vinden die zich dag en nacht beschikbaar houden en er binnen menselijke tijd zijn als ik ze nodig heb? Met een maximale vergoeding van 15u per week voor al je assistenten samen? Of verwacht men dat de maatschappij alles gratis zal doen en dit kost wat kost blijft jaren volhouden? Dit kan niet, mensen werken, hebben een eigen huishouden te runnen, een eigen leven op te bouwen, worden ouder en mogelijks ook hulpbehoevender…. Dit zou een constante zoektocht zijn voor hulp en vervanging en weer uitleggen en alles opbouwen, wat enorm veel energie vraagt en een fulltime niet-betaalde job zou worden. Onhaalbaar en niet menselijk om ons zoiets aan te doen. Qua integreren zal dan niks meer komen want onze energie is op van al het zoeken dag in, dag uit.

Zo’n 24u hulp kan enkel met voldoende betaald en gerespecteerd personeel, dan is er zekerheid en houvast op langere termijn ook bij ziekte, zwangerschap…

Een concept als zelfstandig wonen met 24u oproepbare hulp is DE manier als je wil spreken over integratie, inclusie…. Maak er dan ook budget genoeg voor vrij zodat ook wij terug met een gerust hart in de toekomst kunnen kijken!

Beste mensen, mede-bewoners zelfstandig wonen, we mogen niet opgeven en blijven strijden en ons laten horen.

Beste regering, ministers,… Bedankt om tijd te nemen om ook mijn verhaal te lezen. Tijd om ons eens te onthouden en met ons rekening te houden. Wij zijn ook gewoon mensen zoals iedereen, geef ons dan ook dezelfde kansen als iedereen!

Laat het zelfstandig wonen met oproepbare hulp niet dood bloeden, want dit is echt van onschatbare waarde als je de woorden integratie en inclusie ook effectief wil waarmaken en inhoud wil geven. Door besparingen sluit je ons op, liefst samen in 1 gebouw in the middle of nowhere, in plaats van ons te laten integreren…

Laat ons niet in de steek!